استفاده از برچسب‌های انرژی ابزار موثری در جهت كاهش هزينه‌های انرژی يك كشور در ديدگاه كلان است. به علاوه برای مصرف‌كنندگان نيز اين امكان را برآورده می‌سازد كه هزينه كمتری برای انرژی مصرفی بپردازند. طرح برچسب‌دهی انرژی ساختمان بهمن ماه سال 87 از سوی شركت بهينه سازی مصرف سوخت كشور تعريف شد. تدوين آن به شركت مبنا واگذار شده است.

برچسب انرژی ساختمان

 

روش برچسب‌دهی انرژی به ساختمان می‌تواند بر اساس روش عملكردی و يا محاسباتی باشد. روش عملكردی با استناد به قبض انرژی مصرفی، رده مصرف انرژی ساختمان را تعيين نموده و بنابراين دارای خطاست. با توجه به سادگی روش می‌توان اجرای آن را به رده‌های پايينی برچسب مانند F و G محدود نمود. روش‌های محاسباتی با استفاده از روابط مشخص رده مصرف انرژی ساختمان را تعيين نموده و به 3 روش زير تفكيك پذيرند:

  • شبيه‌سازی ديناميكی؛ با استفاده از نرم افزارهای شبيه سازي مانند IES، Energy plus و Equest.
  • روش‌های محاسباتی؛ با استفاده از روابط و محاسبه مصرف انرژي در يك بازه زمانی
  • روش‌های امتيازدهی، با تعيين امتياز قابل تعلق به قسمت هاي مختلف مانند عايقكاری، سيستم های كنترلی، سيستم‌های خورشيدی، توليد انرژی در محل و …