مبحث 19 مقررات ملی ساختمان شامل دو روش کارکردی و تجویزی جهت بررسی پوسته خارجی ساختمان است. این دو روش از لحاظ میزان سخت‌گیری، نحوه محاسبات و نحوه اجرا تفاوت‌هایی با یکدیگر دارند. با این وجود روش تجویزی شباهت بیشتری به استانداردهای بین‌المللی موجود در این زمینه دارد. جهت مقایسه این دو روش، از معیارهای کد بین‌المللی انرژ IECC به عنوان شاخص استفاده شده است. نتایج استفاده از روش کارکردی و روش تجویزی در چندین ساختمان نمونه کشور محاسبه شده و نتایج نهایی با نتیجه حاصل از اجرای کد بین‌المللی IECC مقایسه گردیده است. میزان عایق‌کاری مورد نیاز جهت اصلاح پوسته خارجی در هر دو روش با مقاد کد مقایسه شده و میزان صرفه‌جویی انرژی حاصل بررسی گردیده است. با توجه به گستردگی کد بین‌المللی، در این بررسی ساختمان اداری با تعداد طبقات کمتر از 4 به عنوان ساختمان هدف در نظر گرفته شده است. نتایج نهایی نشان‌دهنده نزدیکی بیشتر روش تجویزی به معیارهای کد بین‌المللی IECC بوده و از این نظر اجرای آن صرفه‌جویی بیشتری در مصرف انرژی به همراه خواهد داشت. با این وجود استفاده از روش تجویزی مستلزم تحمیل هزینه‌های بالاتری به ساختمان است. میزان صرفه‌جویی ملی (مبنای قیمت‌های بین‌المللی) در هر دو روش محاسبه شده که مشخص‌کننده زمان بازگشت سرمایه داخلی و ملی برای ساختمان‌ها است. بررسی نتایج محاسبات مشخص می‌کند که کدام روش در حال حاضر از کارایی بیشتری جهت اجرا در کشور برخوردار است.