مشاوره و مهندسی انرژی - گروه صنعتی مبنا 

91001540-91070148

 

91001540-91070148



مشاوره و مهندسی انرژی

كشور ما دارای منابع غنی انرژی بوده و عدم توجه به ارزش واقعی انرژی باعث شده تا الگوی مصرف اسرافی در كشور رايج شود. از اين رو نياز است تا با نظارت دقيق بر مقررات ملی ساختمان، فرهنگ مصرف درست در كشور غالب شود.

بخش مسكن در حدود 40% انرژی مصرفی كشور را به خود اختصاص می‌دهد اين در حالی است كه اكثر قريب به اتفاق ساختمان‌های كشور فاقد ضوابط فنی شناخته شده برای جلوگيری از هدر رفتن انرژی سرمايی يا گرمايی هستند. با وجود اينکه شدت مصرف انرژی به ازای هر مترمربع در كشور 2 تا 3 برابر استانداردهای جهانی است، شرايط آسايشی حرارتی در داخل ساختمان‌ها محقق نشده است. بنابراين از سياست‌ها و اولويت‌های دولت كاهش انرژی مصرفی در بخش ساختمن و مسكن است.

هدف از اجرای مميزی انرژی در ساختمان، تشخيص نقاط ضعف و قوت ساختمان از بعد مصرف انرژی و ارائه فرصت‌های صرفه‌جويی مناسب جهت کمک به مصرف بهينه انرژی در ساختمان است.

بخش مميزی انرژی ساختمان شرکت مبنا با هدف فعاليت منسجم و ايجاد ساختاری نو در اين عرصه فعاليت خود را آغاز نموده و با تعهد به هدف متعال پيشرفت و آبادانی کشور و با تکيه بر سابقه انجام فعاليت مميزی انرژی در بخش صنعت و آگاهی کامل نسبت به نقاط ضعف و قوت روش‌های متداول انجام مميزی انرژی در دنيا، به تکميل، تجهيز و تهيه استانداردهای موجود در اين زمينه پرداخته است و به عنوان يکی از اولين پروژه‌های خود اقدام به انجام پروژه «تدوين روش استاندارد اندازه‌گيری عملکرد انرژی ساختمان» برای سازمان بهينه‌سازی مصرف سوخت نموده است.

توزيع انرژی مصرفی در کشور

مطابق برآوردهای انجام شده، كل انرژی مصرفی كشور در سال 1371 بيش از 12 ميليارد دلار بوده است. در سال 1381 اين مقدار بالغ بر 20 ميليارد دلار شده و پيش‌بينی می‌شود كه چنانچه روند مصرف انرژی به همين گونه ادامه يابد، در سال 1396 ميزان مصرف انرژی در كشور با ميزان توليد آن برابر شده و لذا ديگر توانی برای صادرات انرژی وجود نداشته باشد.

مصرف‌كنندگان عمده انرژی در كشورمان عبارتند از:

  • بخش صنعت 26.4%
  • بخش حمل و نقل 27.7%
  • بخش مسكن 32.8%
  • بخش تجاری 8.2%
  • بخش كشاورزی 4.4%
  • ساير مصرف‌كنندگان 0.4%

بيشترين سهم مصرف‌ انرژی در كشور متعلق به بخش مسكن است. اگر مصارف تجاری، جزئی از مصارف ساختمانی در نظر گرفته شوند (مانند بخش مسكن)، در اين صورت بيش از 40% كل انرژی مصرفی در كشور به اين بخش اختصاص داشت و اين در حالی است كه بيشترين يارانه انرژی نيز متعلق به مصرف انرژی در بخش ساختمان است.

مقايسه مصرف سرانه انرژی در يك خانواده ايرانی با مقدار متناظر آن در كشورهای توسعه‌يافته، گويای فاصله زياد بين اين دو مقدار است و اين واقعيت، تجديدنظر اصولی در سياست‌های مصرف‌انرژی در بخش ساختمان را ضروری می‌سازد. گرچه به دليل پايين بودن بهای انرژی در كشور، هزينه گزافی از مصرف بالای انرژی بر صاحبان آنها تحميل نمی‌گردد، اما با در نظر گرفتن اين موضوع كه يارانه اين انرژی از سوی دولت پرداخت می‌شود، به راحتی می‌توان دريافت كه صرفه‌جويی در مصرف انرژی از ديد كلان و ملی، چه فوايدی به‌ همراه خواهد داشت. بنابراين يك راه‌ عمده صرفه‌جويی در مصرف انرژی در سطح ملی، بهينه‌سازی مصرف انرژی در ساختمان‌ها است.